21 juli 2010

Groetjes uit het Eaglesnest

Zondag, 18 juli 2010

Vandaag hadden we een Florida déja-vu! We zijn vandaag naar Six Flags Atlanta gegaan. We begonnen de dag bewolkt. Het weerbericht vertelde ook nog dat het wel bewolkt zou zijn, maar geen regen van betekenis. Dus na een ontbijt/lunch bij The Golden Corral op naar Six Flags. Marcel had van tevoren al kaarten, voucher voor parkeren en een etensvoucher besteld bij Six Flags dus er kon niets meer mis gaan. Onderweg begon het al lichtjes te druppelen, maar geen regen van betekenis dus wat kon ons gebeuren! Aangekomen bij de parkeerplaats werkte de parkeerkaart prima, dus op naar de controle, ieder met zijn eigen uitdraai van het kaartje. Bij de controle werkte het kaartje van Marcel, Marc en mij na enige keren scannen en konden we doorlopen. Maar……… Jesse kwam er niet aan, zijn kaartje werkte niet en volgens de controle was hij al gebruikt. Ondertussen brak er een hoosbui los en terwijl Marcel, Marc en ik redelijk droog stonden, werd die arme Jesse helemaal natgeregend. Na enig aandringen van ons en nadat degene die controleerde naar iemand (?) toegelopen was, mocht Jesse uiteindelijk naar binnen. Pfff eerste obstakel genomen. In een winkeltje maar even de regenbui afgewacht. Het zijn een soort Florida regenbuien die hier vallen, een korte tijd zeer hevige regen en dan klaart het op en schijnt het zonnetje weer. Toen het dus uiteindelijk droog werd hebben we de Monster Mansion-ride gedaan.

en daarna ging Marcel (alleen) in de Goliath. Een hele grote achtbaan. Omdat Six Flags natuurlijk een echt achtbanenpark is, waren er voor Jesse en mij niet zoveel attracties. Marc ging zowaar met Marcel in een wat kleinere achtbaan en kwam erachter dat het toch wel erg leuk was. Na zoveel opwinding werd het tijd voor een rit met het treintje, konden we gelijk de rest van het park zien. Helaas, helaas because of expected inclement wheather kon ook het treintje niet doorgaan en werd heel Six Flags stilgelegd. Nou toen maar gebruik gemaakt van onze etensvoucher en bij Big Mo kip gegeten. Ondertussen barste het noodweer weer los en naast hele harde regen begon het ook te onweren. Omdat het ondertussen al 16.30 uur geworden was besloten we nadat het droog geworden was om maar terug te gaan naar het hotel. Tot zover ons pretparkenavontuur! In het hotel besloot Marc om nog maar even lekker te gaan zwemmen, het was hem toch niet nat genoeg geweest. Marcel en ik gingen nog even naar de Mall en daarna nog even sportief geweest in de fitnesszaal.


Maandag, 19 juli 2010

Vandaag vertrekken we weer uit Atlanta en gaan we onderweg naar Robinsville in de Smoky Mountains. Daar hebben we tot vrijdag een huis tot onze beschikking. Onderweg reden we nog langs Roswell (van de UFO’s) maar zijn daar maar niet gestopt. Veel te gevaarlijk! Uiteindelijk kwamen we in de middag aan in Robinsville. Ons huis ligt ongeveer 15 min. rijden van Robinsville vandaan, via een smal kronkelweggetje die steil naar boven gaat hebben wij het laatste huis. Het is een heel houten huis met een veranda die bijna om het hele huis loopt. Op de begane grond ligt de huiskamer met een keuken, een slaapkamer en een badkamer en een trap naar beneden is een gigantische televisiekamer met dus ook een gigantische televisie en twee slaapkamers en natuurlijk ook een badkamer.



Jullie snappen natuurlijk wel wie de onderste verdieping opgeeist hebben. Marcel en ik besloten nadat we aangekomen waren om nog (even) boodschappen te gaan doen. Yeah Right ! Als je in de bergen zit is dat dus niet “even”. De supermarkt in Robinsville vonden we wel erg duur, dus doorgereden naar Murphy een stadje dat ongeveer 45 min. rijden is. Daar zit een Wal-mart en daar hebben we even flink geshopt want we gaan natuurlijk wel iedere dag bbq-en! Ondertussen probeerde ik Jesse en Marc te bellen om door te geven dat het wel wat langer ging duren. Omdat mobiele telefoons hier geen bereik hebben, belde ik naar het nummer van het huis, maar die werd dus niet opgenomen. Ze hadden em eerst niet gehoord en daarna waren ze te laat. Ja,ja. ’s Avonds heeft Marcel heerlijke hamburgers op de bbq klaargemaakt.



Het huis is helemaal geweldig en hier is het dus echt donker! Ik moet er niet aandenken dat we ’s avonds laat een keer met de auto naar boven moeten!


Dinsdag, 20 juli 2010

Nadat iedereen wakker was besloten we vandaag een trail te lopen, wel een beetje avontuurlijke natuurlijk! In het huis is allerlei informatie te vonden, dus daar vonden we ook een trail in de buurt.


We moesten naar het dorpje Fontana, ongeveer een half uurtje rijden. Nou een avontuurlijke trail was het. We moesten over stenen en boomstammen heenklimmen en de grond was lekker vochtig, het regent hier regelmatig, dus moesten we goed opletten waar we liepen. Af en toe ging het steil omhoog en omlaag, maar we hebben em allevier uitgelopen!



Omdat er hier ook aardig wat meren zijn vonden we het wel een goed idee om te gaan zwemmen. Maar helaas, aan zwemmen in meren doen Amerikanen niet echt. Overal kan je wel een boot in het water laten maar dat is het wel. Dus besloten we op zoek te gaan naar een kajak gelegenheid of een stal waar we kunnen paardrijden. Allemaal voor donderdag, want morgen gaan we naar Cades Cove om te fietsen en hopelijk beren te zien. Dat is 1,5 uur rijden en we moeten er vroeg zijn, dus gaan we om 06.30 uur weg! Maar goed onderweg zagen we een stroomversnelling dus daar wilden we even kijken. Daar kwamen dus allemaal rafters vanaf en dat vonden Jesse en Marcel dus wel erg leuk. Marc en ik twijfelden nog want paardrijden is ook erg leuk en we kunnen het niet allebei doen daar hebben we de tijd niet meer voor. Nou uiteindelijk hebben we besloten om toch te gaan raften, wel met zijn vieren in een boot (voorwaarde van mij) en paardrijden slaan we dus even over. Nou hoe dat allemaal gaat aflopen kunnen jullie dus verder in de week lezen! ’s Avonds heeft Marcel heerlijke fajitas op de bbq klaargemaakt. Dus nu zitten we even uit te buiken op de bank!
O ja, omdat de mobiele telefoons dus niet werken hier in de Smoky Mountains horen jullie, buiten het weblog dus even niets van ons!